Քուռկիկ Ջալալու խորհրդանիշը էպոսում ամենամշուշոտներից է, իսկ նրա խորհուրդը՝ ամենանշանավորներից: Անկասկած է, որ էպոսում Քուռկիկ Ջալալին հայ դիցհերոսների համար շատ հարազատ, թանկագին ու խորհրդավոր է, այն աստիճան, որ նրանք իրենց կյանքը, թշնամու դեմ դուրս գալն ու հաղթելը չեն պատկերացնում առանց նրա:

Ոգեգիտության և երազաբանության մեջ ձին ոգեղենության, ուժի, աստվածատու շնորհների, կյանքի անկասելի ընթացքի, «մուրազի» խորհրդանիշ է: Էպոսաստեղծ մեր ազգը այդ խորհրդանիշին է դիմել՝ արտահայտելու իր կյանքի՝ անչափ կենսալից աստվածատու խորհուրդներից մեկը: 

Պատահական չէր նաև ձիու անվան ընտրությունը: Քուռկիկ՝ հավերժ երիտասարդ, չծերացող, ժամանակ-տարածությունում հավերժ նորոգվող է, Ջալալին՝ հրեղեն, անմահ ոգի է եւ ո՛չ մարմնավոր գոյություն:

Էպոսում Քուռկիկ Ջալալու մասին առաջին հիշատակումն արվում է Սանասար եւ Բաղդասար ճյուղում: Եղբայրները գիտակցելով, որ իրենք բնույթով «հրեղեն» են, հետեւաբար, իրենց հետ  իրենց նման հրեղեն էակ պիտի լինի, գնում են գետի ափ՝ իրենց նման այդ էակին գտնելու: Հերոսների՝ բնույթային ինքնագիտակցության գալու այդ քայլին հետեւում է նախ Սանասարի՝ «ծով» մտնելու համարձակությունն ունենալու քայլը, ապա՝ «Աստծու հրամանքը», ու՝ ծովի բացվելը: Ծովի բացվելուց հետո՝ «Սանասարի աչի առջեւ էղավ չոր գետին», մինչդեռ «Բաղդասարի աչից ծով կ՛էրեւար»: Էպոսում «ծովը» եւս խորհրդանշական իմաստ ունի. արտահայտում է հերոսների ամենօրյա կյանքը՝ ալեբախություններով ու պատահական դրսեւորումներով: 

Քուռկիկ Ջալալին հեշտությամբ չի հանձնվում դիցհերոսների տնօրինությանը: Նա թույլ է տալիս իրեն «հեծնել» միայն այն պարագայում, երբ համոզվում է, որ «հեծվորը» հարազատ է, արժանի, ոգեղեն: «Ես քոնն եմ, դու էլ իմն ես, նստի՛»,- ասում է Քուռկիկ Ջալալին: Նա Սասնա տան համար սրբազան ժառանգություն է, եւ նրա կողքին ցանկացած նյութեղեն արժեք համարվում է հեչ բան: «Էս ձին,- արժեւորում է Դավիթը,- էս ամբողջ կարողությունը արժի»: Քուռկիկ Ջալալին Սասնա տան համար այնքան է սրբազան, որ Տան մեծամեծերը երբեմն ափսոսում են նրան ժառանգորդին տալ՝ կասկածելով, որ նա բոլորանվեր տեր չի կանգնի ժառանգությանը: 

Ձին էպոսում ներկայացվում է նաեւ որպես «իմաստուն ձի» (իմաստուն խորհուրդներ է տալիս իր տերերին), մեկ այլում իր հեծվորներին հուշում է՝ ինչ անել, ինչ ճանապարհով գնալ, զորացման ինչ եղանակների դիմել, մեկ այլում էլ՝ հուսահատության գիրկն ընկած հերոսին ոգեպնդում է, ո՛ւժ է տալիս:

Քուռկիկ Ջալալի խորհրդանիշի հասկացումը թերի կլինի առանց էպոսի վերջին՝ Փոքր Մհեր ճյուղի՝ ավարտական դրվագի: Դիցազունը «վեր աշխրքին» ման գալով, բայց «աշխրքի էրեսեն անմաս մնալով»՝ վերադառնում է Տուն: Տունն էլ, սակայն, նրան «անմաս» է թողնում, ինչպես որ հարկն է՝ չի ընդունում (օտարություն էր առաջացել դիցազունի եւ Տան միջեւ): «Հողն» էլ չի «դադրում» նրա Ձիու ոտքերի տակ: Դիցազունը գնում է հոր ու մոր գերեզմանին՝ իր ողբերգությունը լալու: Հոր ու մոր ոգիները նրան խորհորդ են տալիս էլ ման չգալ աշխարհով մեկ, եւ գնալ-փակվել Ագռավաքարում, հետո էլ, երբ «Աշխարհք ավերի, մեկ էլ շինվի» (երբ գետինն արդեն կդիմանա Քուռկիկ Ջալալու ոտքերի տակ, հեծվորն էլ կվերականգնի իր՝ Սասնա տան մեջ ու աշխարհում առաքելությունը), այն ժամանակ Մհերը վերին հրամանքով դուրս կգա Ագռավաքարից եւ աշխարհն արդեն իրենը կլինի: Փոքր Մհերը համոզվելով հոր ու մոր ոգիների ասածների ճշմարտացիության մեջ, որ աշխարհը «հալեւորցեր» ու «մեղավորցեր» է, մարդիկ էլ փոքրացել են (այսինքն՝ եկել է երկրային կյանքի մի պարբերության վերջը՝ ձմեռը), վարվում է ծնողների ասածների համաձայն:

Խմբակային աշխատանք

Assignments for 14.04.23
NEF Advanced Grammar slide 141, a, b

a.Right or wrong? Correct the mistakes in the highlighted phrases.

1.I don’t think you should drive until you’ve had your brakes fixed.

2. A. Why don’t you want to come?

B. I haven’t got any money?

3.Does your husband have to work tomorrow or is he taking the day off?

4.The stuff don’t have to dress formally in this company — they can wear what they like.

5.How long have you had your flat in London?

6.What time are we having dinner tonight?

7.My parents had a lot of problems with my sister when she was a teenager.

8.I haven’t had a holiday for 18 months. I really need a break.

9.Have we got to do this exercise now, or can we do it later for homework?

b.Rewrite the sentences using a form of have or have got.

1.She’s an only child.

She hasn’t got any siblings.

2.We used to pay someone to take a family photograph every year.

We used to have a family photograph taken every year.

3.Buying car insurance is obligatory for all drivers.

All the drivers have to have car insurance.

4.He last saw his father in 2009.

He hasn’t seen his father since 2009.

5.He lacks the right qualifications for this job.

He hasn’t got the right qualification for that job.

6.It’s not necessary for us to do it now; we can do it later.

We don’t have to do it now, we can do it later.

7.The sea was amazingly clear and warm — we swam every morning.

The sea was amazingly clear and warm — we had a swim every morning.

8.When did you start to get on badly?

How long have you been getting on badly?

9.I need someone to fix the central heating. I think the thermostat is broken.

I need someone to have the central heating fixed. I think the thermostat is broken.

504 Essential Words / slide 41 / Learn the words with their definitions
Do the ex-es- Fill in the Blanks, Word Detective slide 43

• ignite — set on fire
• abolish — do away with completely; put and end to
• urban — of or having to do with cities or towns
• population — people of a city or country
• frank — free in expressing one’s real thoughts, opinions, or feelings; not hiding what is in one’s mind
• pollute — make dirty
• reveal — make known
• prohibit — forbid by law or authority
• urgent — demanding immediate action or attention: important
• adequate — as much as is needed; fully sufficient
• decrease — make or become less
• audible — able to be heard

Fill in the blanks

Place one of the new words in each of the blanks below.

1.The doctor was completely frank with the dying man.

2.In an audible whisper, Maria called for my attention.

3.We didn’t need any evidence to see that the poor man was in urgent need of money and food.

4.All his life the child was used to living in urban areas.

5.Dry matches to ignite the campfire were sought by the boy scout.

6.Smoking is prohibited in the medical building.

7.Gasoline fumes help to pollute the air.

8.The decrease in the number of people voting in national elections is due to lack of interest.

9.Some citizens believe that we will never be able to abolish the war.

10.The population of New York City is about eight million people.

11.In the comics, Superman never reveals his true identity.

12.They needed an adequate supply of water to last for the entire trip through the desert.

Word Detective

1.having to do with cities or towns — urban

2.make known — reveal

3.as much as is needed; sufficient — adequate

4.make dirty — pollute

5.do away with completely — abolish

6.make or become less — decrease

7.free in expressing one’s thoughts — frank

8.demanding immediate action — urgent

9.set on fire — ignite

10.people of a city or country — population

11.able to be heard — audible

12.forbid by law or authority — prohibit

Թեման՝ Առաջին հանրապետության անկումը․
ա/ Հայաստանը Խորհրդային Ռուսաստանի և Քեմալական Թուրքիայի քաղաքականության ոլորտում
բ/ ՀՀ խորհրդայնացումը /բանավոր, էջ 206-213, նաև այլ աղբյուրներ/․

Առաջադրանք․
1․ Ներկայացրե՛ք 1920թ․ թուրք-հայկական պատերազմը։ Համեմատե՛ք այն 2020-ի Արցախյան պատերազմի հետ։
1920թ. աշնան սկզբին Հայաստանը շարունակում էր մնալ ռազմաքաղաքական վտանգավոր իրադրության մեջ։ Հայաստանի գլխավոր «դաշնակիցները» Անգլիան ու Ֆրանսիան, նախկինի պես միայն օգնության խոստումներ էին տալիս և գործնական որևէ քայլի չէին դիմում Հայաստանը պաշտպանելու և Սևրի պայմանագիրը կյանքի կոչելու համար։ Հայաստանի նկատմամբ թշնամաբար էին տրամադրված Խորհրդային Ռուսաստանն ու Ադրբեջանը, իսկ հյուսիսային հարևան Վրաստանը, քեմալա-վրացական գաղտնի պայմանավորվածությունների համաձայն, թուրք–հայկական պատերազմի դեպքում պահպանելու էր չեզոքություն: 
Թուրքական բանակի ներխուժումը ՀՀ տարածք սկսվեց սեպտեմբերի 23-ին: Թշնամու զորքերի ընդհանուր թիվն անցնում էր 50 հազարից, նրանց հրամանատարն էր գեներալ Քյազիմ Կարաբեքիրը: Հայկական բանակը թվապես զիջում էր թուրքերին. նրանում հաշվվում էր շուրջ 40 հազար զինվոր, որից մարտական ուժը` 25 հազար:
Պատերազմը սկսվելուն պես ՀՀ-ում հայտարարվեց զինապարտների և պահեստայինների համընդհանուր զորակոչ, պատիժներ սահմանվեցին (ընդհուպ մինչև գնդակահարություն) դասալքության և այլ հանցագործությունների համար։ Հայրենիքը պաշտպանելու կոչով իշխանությունները սեպտեմբերի 30-ին դիմեցին ժողովրդին: Օգնության կոչ ուղղվեց մեծ տերություններին, սակայն որևէ աջակցություն նրանցից չեղավ։
Պատերազմի սկզբում թուրքերը շոշափելի հաջողությունների հասան։ Սեպտեմբերի 29-ին գրավվեցին Սարիղամիշն ու Կաղզվանը։ Այնուհետև, ընդհուպ մինչև հոկտեմբերի վերջին օրերը, հայկական զինված ուժերին, որոնց գլխավոր հրամանատարն էր գեներալ Թովմաս Նազարբեկյանը, հաջողվեց համախմբվել և կասեցնել թուրքերի հետագա առաջխաղացումը։
Նոյեմբերի 7-ին Ալեքսանդրապոլի անկումից հետո, Հայաստանի կառավարությունը ստիպված էր ընդունելու թուրքական հրամանատարության կողմից ներկայացված զինադադարի պայմանները։ Սակայն հաջորդ օրը թուրքերը ներկայացրին զինադադարի նոր՝ ավելի ծանր պայմաններ, որոնք ըստ էության անձնատվության պահանջ էին։ Հայաստանի կառավարությունը նոյեմբերի 10-ին մերժեց դրանք և միջնորդության խնդրանքով դիմեց Խորհրդային Ռուսաստանին: Վերջինիս կառավարությունը նոյեմբերի 11-ին հանդես եկավ միջնորդի դեր ստանձնելու պատրաստակամությամբ, սակայն թուրքական կողմը մերժում է այդ միջնորդությունը և շարունակում ռազմական գործողությունները։
Սթափ գնահատելով պատերազմում երկրի օրհասական դրությունը՝ ՀՀ կառավարությունը նոյեմբերի 18-ին ընդունեց զինադադարի թուրքական պայմանները։ Նոյեմբերի 25-ին Ալեքսանդրապոլում սկսվում են թուրք–հայկական հաշտության բանակցությունները։ Թուրք-հայկական պատերազմում Հայաստանի պարտությունն առաջին հերթին հետևանք էր արտաքին քաղաքական անբարենպաստ դրության։

2․ Նկարագրե՛ք Երևանի հայ-ռուսական համաձայնագիրը։ Ի՞նչ եք կարծում, անխուսափելի՞ էր արդյոք Հայաստանի խորհրդայնացումը

Մինչ Հայաստանի նոր կառավարությունը ելք էր փնտրում ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար, Բաքվում կազմավորված Հայաստանի Ռազմահեղափոխական կոմիտեն՝ Սարգիս Կասյանի նախագահությամբ, 11-րդ կարմիր բանակի շարքերից առանձնացված «Հատուկ գնդի» ուղեկցությամբ նոյեմբերի 29-ին Ադրբեջանից մտավ ՀՀ սարածք: ՌՀԿ-ն «ապստամբ աշխատավոր ժողովրդի կամքով ու ցանկությամբ» երկիրը հռչակեց «խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն»: Իրականում Հայաստանը խորհրդային էր հռչակվում ոչ թե «ժողովրդի կամքով ու ցանկությամբ» կամ նրա կողմից իրը բարձրացված ապստամբության, այլ Հայաստանի կոմկուսի և Հայհեղկոմի անունից։ 
1920 թ. դեկտեմբերի 1-ին հանրապետության խորհրդարանի, կառավարության և դաշնակցության բյուրոյի միացյալ նիստում խորհրդայնացման պահանջը «որոշ պայմաններով» ի վերջո ընդունվեց։ Կառավարության անդամներ Դ. Կանայանին (Դրոյին) և Հ. Տերտերյանին հանձնարարվեց համապատասխան համաձայնագիր ստորագրել Բ. Լեգրանի հետ։ Դեկտեմբերի 2-ին Երևանումստրագրվում է ութ կետից բաղկացած հայ-ռուսական համաձայնագիր։ Հայաստանը հայտարարվում է «Սոցիալիստական Խորհրդային անկախ Հանրապետություն»։ Նախկին կառավարությունը թողնում է իշխանությունը, որը մինչև Ռազմհեղկոմի ժամանումը Երևան, անցնում է զինվորական հրամանատարությանը՝ Դրոյի և ՌՍԴԽՀ կոմիսար Օ. Սիլինի համատեղ ղեկավարությամբ:
Այսպիսով՝ Հայհեղկոմի՝ 1920 թ. նեմբերի 29–ի «Հռչակագրով» սկսվեց խորհրդայնացման գործընթացը և դեկտեմբերի 2–ի՝ երևանի հայ–ռուսական համաձայնագրով Հաաստանում տեղի ունեցավ խաղաղ իշխանափոխություն: Հայաստանի առաջին հանրապետությունն իր տեղը զիջեց երկրորդ՝ Հայաստաանի Սոցիալիստական Խորհրդային Հանրապետությանը:
Երևանի հայ–ռուսական համաձայնագրի ստորագրումից և Հայաստանի խորհրդայնացումից մի քանի ժամ անց՝ դեկտեմբերի 2-ի լույս 3-ի գիշերը Հայաստանի արդեն նախկին կառավարու թյան կողմից լիազորված հայկական պատվիրակությունը (ղեկավար՝ Ա. Խատիսյան) Ալեքսանդրապոլում` ստորագրում է թուրք-հայկական հաշտության պայմանագիր: Դրա պայմանները նվաստացուցիչ էին հայկական պետության և հայ ժողովրդի համար. տարածքային կորուստներից բացի՝ Հայաստանը կրելու էր նաև ներքին ինքնուրույնության զգալի սահմանափակումներ, զրկվելու էր ընդհանուր պարտադիր զինվորական ծառայություն մտցնելու և բանակ պահելու իրավունքից։ Սակայն Երևանի՝ դեկտեմբերի 2-ի հայ–ռուսական համաձայնագիրը Հայաստանի խորհրդային իշխանություններին իրավական հիմք տվեց չճանաչելու Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը և չընդունելու այն կատարելու թուրքական կողմի պահանջները։ Այսպիսով՝ Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը ստորագրման իսկ պահից օրինական չէր և մնաց լոկ որպես փաստաթուղթ։

In Every Last Word, Samantha “Sam” McAllister lives her life with a secret. She has Purely-Obsessional OCD, a mental illness that causes her to live a life plagued with dark thoughts and obsessive behaviors. She doesn’t want her “perfect” friends to know about her internal battle, so she hides behind a face of makeup and confidence.

When Sam meets Caroline, a quirky classmate she’s never noticed before, things begin to look up. Caroline introduces Sam to Poet’s Corner, an underground poet society created for the school’s misfits and outcasts. As Sam begins to write out her feelings, she begins to find her voice.

Sam makes new friends along the way, including a guitar-playing love interest and a girl who writes poetry on food wrappers. Sam feels like she fits into the group. She spends less time questioning her sanity and starts to feel more “normal” than she does with her popular friends. But just when things seem to fall into place, Sam is faced with new information that makes her question everything.

Ամեն վերջին խոսքում Սամանտա «Սեմ» Մաքալիսթերն իր կյանքն ապրում է գաղտնիքով: Նա ունի զուտ մոլուցքային OCD, հոգեկան հիվանդություն, որը ստիպում է նրան ապրել մութ մտքերով և մոլուցքային վարքագծերով պատված կյանքով: Նա չի ցանկանում, որ իր «կատարյալ» ընկերներն իմանան իր ներքին ճակատամարտի մասին, ուստի թաքնվում է դիմահարդարման և վստահության դեմքի հետևում:

Երբ Սեմը հանդիպում է Քերոլայնին, տարօրինակ դասընկերուհուն, որին նախկինում երբեք չի նկատել, ամեն ինչ սկսում է նայվել: Քերոլայնը Սեմին ներկայացնում է «Poet’s Corner»-ը՝ ընդհատակյա բանաստեղծների հասարակություն, որը ստեղծվել է դպրոցի անհամապատասխանությունների և հեռացվածների համար: Երբ Սեմը սկսում է գրել իր զգացմունքները, նա սկսում է գտնել իր ձայնը:

Սեմը ճանապարհին նոր ընկերներ է ձեռք բերում, ներառյալ կիթառ նվագող սիրային հետաքրքրությունը և մի աղջիկ, ով պոեզիա է գրում սննդի փաթեթների վրա: Սեմը զգում է, որ նա տեղավորվում է խմբի մեջ: Նա ավելի քիչ ժամանակ է ծախսում իր ողջախոհությունը կասկածի տակ դնելու համար և սկսում է իրեն ավելի «նորմալ» զգալ, քան իր հայտնի ընկերների հետ: Բայց հենց այն ժամանակ, երբ թվում է, թե ամեն ինչ իր տեղում է, Սեմը բախվում է նոր տեղեկությունների, որոնք ստիպում են նրան կասկածի տակ դնել ամեն ինչ:

A young adult contemporary novel by Tiffany D. Jackson, tells the story of Mary Beth Addison, an African American teenager who has spent the last six of her 15 years in custody for allegedly murdering a white baby, Alyssa Richardson. Currently, Mary lives in a group home in Brooklyn with her foster mother and five roommates, who at times, endanger Mary’s life. Mary’s mother, Dawn Cooper—Momma—struggles with mental illness, but she visits Mary regularly and is a consistent presence.

The novel unfolds through three channels: Mary’s narration; dialogue; and detailed fictitious excerpts, such as deposition transcripts, inmate interviews, and witness statements. These excerpts sit outside of the narrative body, explaining or foreshadowing elements of the novel.

Momma had been a close friend throughout Mrs. Melissa Richardson’s pregnancy. As a former neonatal nurse, Momma provided comfort and care once Alyssa was born. On their first night out away from the baby, the Richardsons entrusted Alyssa to Momma and Mary’s care; however, when the Richardsons returned, they found that someone had brutally murdered Alyssa.  

Mary is convicted of Alyssa’s murder, but she maintains her innocence. Mary claims that the case was not properly investigated because of her ethnicity, and the majority-white jury already thought she was guilty before she took the stand. There is, however, plenty of evidence to prove that Alyssa died in Mary’s vicinity.

Much of what makes Mary sympathetic, and thus believable, arises from stories of her childhood. As the daughter of Momma, a narcissist who is legitimately mentally ill, Mary endures emotional, psychological, and physical abuse. Momma appears loving and dedicated toward Mary, but Momma is willing to go to any lengths for a man’s affections. While Momma is with her boyfriend Ramon “Ray” Vaquero, they suffer the loss of their baby boy, Junior. It is a traumatic loss for Momma, but for Mary too, as Junior was in Mary’s care when he passed away in his sleep. This trauma changes Momma and alters the parent-child dynamic between Momma and Mary. Momma takes medication and is often lucid, but continues to placate Ray, giving Mary unwarranted prescription drugs and looking the other way when Mary accuses Ray of abuse. 

At the group home, Mary has no friends. She eventually meets a young boy named Ted during her mandatory community service at a local nursing home. Ted is a parolee and lives in a group home across town. Mary and Ted have sex, and she becomes pregnant. When Mary learns she may not be able to keep her baby due to her conviction, she both reveals and concocts key pieces of information about her childhood, Momma, Mrs. Richardson, and the night of Alyssa’s death that all point the blame at Momma. 

There is a legal path forward that carries enough weight to merit a new trial for Mary. Mary meets Ms. Cora Fisher from the Absolution Project, a woman who takes a special interest in Mary after following Mary’s case in law school. Ms. Cora cares for her and is aggressive in moving Mary’s case forward. 

Mary overcomes countless obstacles to appeal her case. In the end, Mary realizes she cannot send Momma to jail, regardless of Momma’s culpability in Alyssa’s death. Mary forgives Momma, though she does not tell her, and claims it would not be fair to send Momma to jail. Mary tells Ms. Cora she wants to drop the case. Ms. Cora is not able, nor does she want to stop the process they’ve put in motion, leaving uncertainty surrounding the futures of both Mary and Momma. On the ride to her new group home for pregnant mothers, Mary also accepts the fact she may not be ready to care for her baby on her own. 

Once Mary has arrived at the group home, she has talked herself into believing a fantasy scenario regarding the adoption of her baby boy; one that not only questions Mary’s grasp on reality, but that speaks to the inheritable pathologies and cyclical nature innate in family dynamics.

Թիֆանի Դ. Ջեքսոնի երիտասարդ չափահաս ժամանակակից վեպը պատմում է Մերի Բեթ Ադիսոնի՝ աֆրոամերիկացի դեռահասի մասին, ով իր 15 տարիներից վերջին վեցն անցկացրել է կալանքի տակ՝ իբր սպիտակամորթ երեխայի՝ Ալիսա Ռիչարդսոնի սպանության համար: Ներկայումս Մերին ապրում է Բրուքլինում գտնվող խմբակային տանը իր խնամակալ մոր և հինգ սենյակակիցների հետ, որոնք երբեմն վտանգի տակ են դնում Մերիի կյանքը։ Մերիի մայրը՝ Դաուն Կուպերը՝ մայրիկը, պայքարում է հոգեկան հիվանդության դեմ, բայց նա կանոնավոր կերպով այցելում է Մերիին և հետևողական ներկայություն ունի:

Վեպը ծավալվում է երեք ուղիներով՝ Մարիամի պատմվածքով. երկխոսություն; և մանրամասն ֆիկտիվ քաղվածքներ, ինչպիսիք են ավանդագրման արձանագրությունները, բանտարկյալների հարցազրույցները և վկաների ցուցմունքները: Այս հատվածները նստած են պատմողական մարմնից դուրս՝ բացատրելով կամ նախանշելով վեպի տարրերը:

Մայրիկը մտերիմ ընկերուհի է եղել տիկին Մելիսա Ռիչարդսոնի հղիության ողջ ընթացքում: Որպես նորածինների նախկին բուժքույր՝ մայրիկը մխիթարություն և խնամք է տրամադրել Ալիսայի ծնվելուց հետո: Երեխայից հեռու իրենց առաջին գիշերը Ռիչարդսոնները Ալիսային վստահեցին մայրիկին և Մերիին։ սակայն, երբ Ռիչարդսոնները վերադարձան, նրանք պարզեցին, որ ինչ-որ մեկը դաժանաբար սպանել է Ալիսային:

Մերին դատապարտված է Ալիսայի սպանության համար, բայց նա պնդում է իր անմեղությունը: Մերին պնդում է, որ գործը պատշաճ կերպով չի հետաքննվել իր էթնիկ պատկանելության պատճառով, և մեծամասնությամբ սպիտակամորթ երդվյալ ատենակալներն արդեն կարծում էին, որ նա մեղավոր է նախքան ինքը հանդես գալը: Այնուամենայնիվ, կան բազմաթիվ ապացույցներ, որոնք ապացուցում են, որ Ալիսան մահացել է Մերիի մոտակայքում:

Այն, ինչ Մերիին համակրում և, հետևաբար, հավատալի է դարձնում, առաջանում է նրա մանկության պատմություններից: Որպես մայրիկի դուստր, նարցիսիստ, որը օրինականորեն հոգեկան հիվանդ է, Մերին դիմանում է զգացմունքային, հոգեբանական և ֆիզիկական բռնություններին: Մայրիկը Մարիամի հանդեպ սիրալիր և նվիրված է թվում, բայց մայրիկը պատրաստ է ամեն ինչ անել տղամարդու սիրո համար: Մինչ մայրիկը իր ընկերոջ՝ Ռամոն «Ռեյ» Վակերոյի հետ է, նրանք տառապում են իրենց փոքրիկ տղայի՝ Ջունիորի կորստից: Դա տրավմատիկ կորուստ է մայրիկի համար, բայց նաև Մերիի համար, քանի որ Ջունիորը Մերիի խնամքի տակ էր, երբ նա մահացավ քնած վիճակում: Այս վնասվածքը փոխում է մայրիկին և փոխում ծնող-երեխա դինամիկան մայրիկի և Մերիի միջև: Մայրիկը դեղորայք է ընդունում և հաճախ պարզամիտ է, բայց շարունակում է հանգստացնել Ռեյին՝ տալով Մերիին անհիմն դեղատոմսով դեղեր և նայելով հակառակ կողմը, երբ Մերին մեղադրում է Ռեյին չարաշահման մեջ:

Խմբային տանը Մերին ընկերներ չունի: Նա ի վերջո հանդիպում է Թեդ անունով մի երիտասարդ տղայի՝ տեղի ծերանոցում իր պարտադիր համայնքային ծառայության ժամանակ: Թեդը պայմանական վաղաժամկետ ազատված է և ապրում է քաղաքի տարբեր ծայրերում գտնվող խմբակային տանը: Մերին և Թեդը սեքսով են զբաղվում, և նա հղիանում է։ Երբ Մերին իմանում է, որ իր համոզմունքի պատճառով չի կարող պահել իր երեխային, նա և՛ բացահայտում, և՛ հորինում է հիմնական տեղեկություններ իր մանկության, մայրիկի, տիկին Ռիչարդսոնի և Ալիսայի մահվան գիշերվա մասին, որոնք բոլորը մեղադրում են մայրիկին:

Կա մի օրինական ճանապարհ, որը բավականաչափ կշիռ ունի Մերիի համար նոր դատավարության արժանի լինելու համար: Մերին հանդիպում է տիկին Կորա Ֆիշերին Absolution Project-ից, մի կնոջ, ով առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ցուցաբերում Մերիի նկատմամբ իրավաբանական դպրոցում Մերիի գործին հետևելուց հետո: Տիկին Կորան հոգ է տանում նրա մասին և ագրեսիվ է Մերիի գործը առաջ տանելու հարցում:

Մերին հաղթահարում է անհամար խոչընդոտներ իր գործը բողոքարկելու համար։ Ի վերջո, Մերին հասկանում է, որ չի կարող մայրիկին բանտ ուղարկել՝ անկախ Ալիսայի մահվան մեջ մայրիկի մեղավորությունից: Մերին ներում է մայրիկին, թեև նա չի ասում նրան, և պնդում է, որ արդարացի չի լինի մայրիկին բանտ ուղարկել: Մերին ասում է տիկին Կորային, որ ցանկանում է գործը թողնել: Տիկին Կորան ի վիճակի չէ և չի ցանկանում դադարեցնել այն գործընթացը, որը նրանք գործի են դրել՝ անորոշություն թողնելով ինչպես Մերիի, այնպես էլ մայրիկի ապագայի շուրջ: Հղի մայրերի համար նախատեսված իր նոր խմբակային տուն գնալիս Մերին ընդունում է նաև այն փաստը, որ ինքը կարող է պատրաստ լինել ինքնուրույն խնամել երեխային:

Երբ Մերին հասավ խմբի տուն, նա խոսեց, որ հավատա իր փոքրիկ տղայի որդեգրման հետ կապված ֆանտաստիկ սցենարին. մեկը, որը ոչ միայն կասկածի տակ է դնում Մերիի իրականության ըմբռնումը, այլ խոսում է ժառանգական պաթոլոգիաների և ընտանեկան դինամիկայում բնածին ցիկլային բնույթի մասին:

NEF ADVANCED Vocabulary Personality learn the words,slide 161, ex-es 1,2,3

1 Adjectives

a.Complete the sentences with the adjectives in the list.

1.He is very thorough. Whatever part of a job he’s doing, he does it with great attention to detail.

2.He’s quite resourceful. He can usually work out how to solve a problem.

3.He’s very self-sufficient. He never needs anyone else’s help.

4.Her boyfriend is a sympathetic guy. He’s sensible and she can really rely on him just what she needs!

5.She’s very determined. Once she’s decided to do something, nothing will stop her.

6.My nieces are both really bright. They get very good marks at school in all their subjects.

7.He’s not very conscientious. When I was ill last week he didn’t even phone me.

8.She is so steady! She worked all weekend to make sure she got everything done.

9.My sister’s a very gentleperson. She’s calm and kind and she never gets angry.

10.She’s such a straightforwardperson. She’s honest and open and says just what she thinks.

11.He’s very spontaneous. He can suddenly decide to go to Paris in the mornings and in the evening he’s there!

12.Our maths teacher used to be so sarcastic. She loved making comments that made us feel small.

2 Phrases

a.Complete the phrases with the verbs from the list in the right form.

1.My father tends to avoid conflict. He never argues with my mother — he just leaves the room.

2.I don’t really like taking risks, especially with money.

3.She makes life hard fo herself because she refuses to compromise. Everything has to be perfect.

4.She’s quite stubborn. She rarely changes her mind even when she knows she’s probably wrong.

5.I worry about my grandmother. She’s so trusting that it would be easy for people to take advantage of her.

6.On the surface he seems self-confident, but deep down he’s quite insecure.

3 Idioms

a.Match the bold idioms 1-6 to their meanings A-F.

1.My brother-in-law is very down to earth. — F. He’s very sensible and practical.

2.Mum’s got a heart of gold. — B.She’s incredibly kind to everyone she meets.

3.My boss is a bit of a cold fish. — A. He’s unfriendly and he never shows his emotions.

4.My brother’s a real pain in the neck. — C. He’s so annoying — he’s always taking my things.

5.Dad’s a soft touch. — D. I can always persuade him to give me extra pocket money.

6.My uncle has a very quick temper. — E.He gets angry very easily.

Թեման՝ «Հայաստանի 1-ին հանրապետության միջազգային դրությունը».
ա/ Հանրապետության արտաքին կապերը և հարաբերությունները
բ/ Հայկական հարցը Փարիզի խաղաղության վեհաժողովում
գ/ Սևրի պայմանագիրը /բանավոր, էջ 191-206, նաև այլ աղբյուրներ/.

Առաջադրանք․
1. Համառոտ նկարագրե՛ք Հայաստանի 1-ին հանրապետության և ներկայիս Հայաստանի  հարաբերությունները հարևան երկրների հետ /1918-20թթ․ և այսօր/․
-Հայ-վրացական հարաբերություններ 
Դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հուլիսի 17-ին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Վրաստանի և Հայաստանի միջև կնքված են ավելի քան 80 պայմանագրեր, այդուհանդերձ երկրների միջև հարաբերությունները միանշանակ չեն։ 

-Հայ-ադրբեջանական հարաբերություններ 
Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները այժմ գտնում են լարված վիճակում՝ պատմական և քաղաքական պատճառներով։ Վերջին պաշտոնական հարաբերությունները եղել են 1918-1921թթ.։

-Հայ-թուրքական հարաբերություններ 
Հայ-թուրքական հարաբերությությունները նույնպես գտնվում են լարված վիճակում, նույնպես պատմական և քաղաքական պատճառներով։ Նաև, Թուրքիան առաջին երկրներից էր, որ ճանաչեց Հայաստանի անկախությունը 1991 թ. Խորհրդային Միության փլուզումից հետո

-Հայ-իրանական հարաբերություններ 
Հայաստանի և Իրանի միջև հարաբերություններն ունեն հազարավոր տարիների պատմություն։ Մարաստանի կայսրության փլուզումից ի վեր երկու երկրների ժողովուրդների միջև հաստատվել են մշակութային և պատմական կապեր։ Հայ-իրանական հարաբերությունները հատկապես սերտանում են պարթևական ծագում ունեցող Արշակունիների արքայատոհմի մի ճյուղի Հայաստանում հաստատումով։

In Australian author Helena Fox’s debut, How It Feels to Float, 17-year-old Elizabeth’s father still appears to her 10 years after his death. Biz, as she’s called by friends and family, finds comfort in his ghostly presence and indulges in his stories about her childhood and his love for her mother. But Biz also feels at home among her self-described “Posse” of classmates and with her best friend, Grace.

During Biz’s junior year, her life starts to unravel. She discovers that she may be attracted to Grace, but her sexual orientation is still a conundrum. And when rumors about her sexuality start to spread around school, the Posse officially shuns her. Worst of all, her father disappears one night while she’s at the beach. As she finds herself alone, Biz may start to understand what it’s like for her father to float, “to watch and not be seen.”

In this lyrical story, we follow Biz as she sets out to find her lost father. As she connects with a new boy at school named Jasper (whose sexual orientation is also undefined) and an older female mentor, Biz’s narration occasionally turns from prose to poetry. In order to connect with her father, she will have to do the hard work of confronting her PTSD and unresolved grief. 

This is a frank story of mental illness, loss and sexual identity, and Fox responsibly concludes her story with information and support services for readers facing similar issues. How It Feels to Float is a beautifully crafted story of finding hope and love when both appear to be gone forever.

Ավստրալացի գրող Հելենա Ֆոքսի դեբյուտում՝ How It Feels to Float, 17-ամյա Էլիզաբեթի հայրը դեռ հայտնվում է նրան մահից 10 տարի անց: Բիզը, ինչպես նրան անվանում են ընկերներն ու ընտանիքը, մխիթարություն է գտնում իր ուրվական ներկայությամբ և անձնատուր լինում իր մանկության և մոր հանդեպ ունեցած սիրո մասին իր պատմություններին: Բայց Բիզը նաև իրեն զգում է ինչպես տանը՝ դասընկերների ինքն իրեն նկարագրած «Պոզերի» և իր լավագույն ընկերոջ՝ Գրեյսի հետ:

Բիզի կրտսեր տարում նրա կյանքը սկսում է քանդվել: Նա հայտնաբերում է, որ իրեն կարող է գրավել Գրեյսը, բայց նրա սեռական կողմնորոշումը դեռևս հանելուկ է: Եվ երբ նրա սեքսուալության մասին լուրերը սկսում են տարածվել դպրոցում, Պոսեն պաշտոնապես խուսափում է նրանից: Ամենավատն այն է, որ նրա հայրը անհետանում է մի գիշեր, երբ նա լողափում է: Երբ նա մենակ է հայտնվում, Բիզը կարող է սկսել հասկանալ, թե ինչ է իր հոր համար լողալ, «դիտել և չտեսնվել»:

Այս լիրիկական պատմության մեջ մենք հետևում ենք Բիզին, երբ նա ուղևորվում է գտնելու իր կորած հորը: Երբ նա շփվում է Ջասպեր անունով մի նոր տղայի հետ դպրոցում (որի սեռական կողմնորոշումը նույնպես որոշված ​​չէ) և տարեց կին դաստիարակի հետ, Բիզը երբեմն արձակից վերածվում է պոեզիայի: Հոր հետ կապվելու համար նա պետք է կատարի ծանր աշխատանք՝ դիմակայելու իր PTSD-ին և չլուծված վշտին:

Սա հոգեկան հիվանդության, կորստի և սեռական ինքնության անկեղծ պատմություն է, և Ֆոքսը ամենայն պատասխանատվությամբ ավարտում է իր պատմությունը նմանատիպ խնդիրների հետ բախվող ընթերցողների տեղեկատվական և աջակցության ծառայություններով: How It Feels to Float-ը հույս և սեր գտնելու գեղեցիկ մշակված պատմություն է, երբ թվում է, թե երկուսն էլ ընդմիշտ անհետացել են: